آیا احساسات منفی می توانند مفید باشند؟

احساسات منفی بخشی از تجربه انسان است. بیاموزید که چگونه می توانند به ما کمک کنند.

ارسال شده در 23 فوریه 2024 | بررسی شده توسط تایلر وودز

نکات کلیدی

• احساسات منفی مانند اضطراب، غم و خشم می توانند اطلاعات مهمی را در اختیار ما قرار دهند.
• این احساسات همچنین می توانند ما را برانگیزند تا در حل مسئله شرکت کنیم و در راستای ارزش های خود اقدام کنیم.
• تجربه احساسات منفی بخشی از انسان بودن است. با این حال، گاهی اوقات می تواند منجر به رفتار غیر مفید شود.

آیا تا به حال آرزو کرده اید که بتوانید انگشتان خود را فشار دهید و دیگر هرگز احساس اضطراب، غم و عصبانیت نکنید؟ آیا تعجب خواهید کرد اگر بدانید که این احساسات ناخوشایند هدفی دارند – و معمولاً بخشی کاملاً طبیعی از تجربه انسان هستند؟ وقتی احساس اضطراب، غم یا عصبانیت می‌کنیم، مغز ما معمولاً به چیزی در محیط‌مان واکنش نشان می‌دهد، مانند عدم اطمینان در مورد نتیجه، از دست دادن چیزی مهم، یا نقض یکی از ارزش‌های اصلی ما. عواطف ناشی از آن می تواند اطلاعاتی در مورد آنچه اشتباه است به ما بدهد و راهنمایی هایی را برای چگونگی ادامه دادن به ما ارائه دهد.

اضطراب می تواند به ما کمک کند تا با تغییر و عدم اطمینان مقابله کنیم و با چالش ها و مشکلات روبرو شویم. اگر امتحان بزرگی در پیش داشتید، احتمالاً اگر در مورد نحوه نمره گذاری خود نگران بودید، سخت تر مطالعه می کردید. اگر در مورد شروع کار جدید مضطرب بودید، شاید با تهیه فهرستی از کارهایی که باید انجام دهید یا سوالاتی که در روز اول خود می خواهید بپرسید، بهتر آماده شوید. وقتی از اضطراب به نفع خود استفاده کنیم، می‌توانیم انگیزه و انرژی را برای مشارکت در حل مسئله به ما بدهد.

البته، اگر متوجه شوید که عمدتاً نگران نگرانی هستید یا نمی توانید تمرکز کنید، اضطراب نمی تواند مفید باشد، چراکه بر آنچه ممکن است در آینده اتفاق بیفتد متمرکز هستید. اضطراب غیرمفید زمانی حاصل می شود که ریسک را بیش از حد تخمین بزنیم و منابع خود را برای مقابله در صورت وقوع یک نتیجه ترسناک دست کم بگیریم. اگر متوجه شدید که این اتفاق می افتد، ممکن است بخواهید وضعیت را با پرسیدن این سوالات ارزیابی کنید:

چه چیزی باعث می شود فکر کنم نتیجه ای که از آن می ترسم اتفاق بیفتد؟ آیا شواهدی وجود دارد که این اتفاق نخواهد افتاد؟

بهترین چیزی که می تواند اتفاق بیفتد چیست؟ به احتمال زیاد چه اتفاقی می افتد؟

اگر بدترین اتفاق بیفتد، چه کاری می توانم انجام دهم؟

در حال حاضر برای این مشکل باید چه کار کنم؟

بهتر است بر روی آنچه می توانید کنترل کنید، تمرکز کنید، به عنوان مثال، جایی که توجه خود را معطوف می کنید، افکار و معانی که به تجربیات خود نسبت می دهید، و اقدام (یا عدم اقدام) که تصمیم به انجام آن دارید. راهبردهای حل مسئله می تواند به شما کمک کند تا به مسیر عملی برسید که ممکن است به نتیجه بهتری منجر شود.

هدف غم و اندوه نشان دادن از دست دادن یا چیزی است که در زندگی ما گم شده است. غم و اندوه یک واکنش کاملاً طبیعی به از دست دادن یک عزیز، یک فرصت، یک رابطه، یک تجربه یا یک موضوع ارزشمند است. غم و اندوه می تواند ما را برانگیزد تا حفره های زندگی مان را پر کنیم و فرصت هایی برای پیوند اجتماعی و همدلی فراهم کند. غم و افسردگی یکی نیستند. افرادی که افسردگی را تجربه می کنند ممکن است باورهای خاصی در مورد از دست دادن داشته باشند، به عنوان مثال، اینکه این از دست دادن شخصی، فراگیر و دائمی است. این باورها ممکن است آنها را وادار کند که هرگونه تلاشی برای پر کردن ضرر را بیهوده بدانند.

خشم می تواند به ما کمک کند انتظارات برآورده نشده را بشناسیم و با آنها کنار بیاییم. خشم معمولاً زمانی رخ می دهد که قانون «باید» شکسته شود. به عنوان مثال، ممکن است بر این باور باشید که رانندگان باید در محله مسکونی شما به آرامی و با احتیاط رانندگی کنند و زمانی که شخصی با سرعت از کنار شما عبور می کند، عصبانی می شوید. یا ممکن است فکر کنید فرزندانتان باید دستورالعمل‌ها را دنبال کنند و وقتی این کار را نمی‌کنند عصبانی می شوید. اغلب قوانین «باید» ما با ارزش‌های عمیق ما مرتبط هستند. در مثال اول، ممکن است برای ایمنی ارزش قائل شوید. در مثال دوم، شما ممکن است برای احترام ارزش قائل شوید.

مانند اضطراب، ممکن است برای شما مفیدتر باشد که خشم خود را با تمرکز بر آنچه می توانید کنترل کنید، هدایت کنید. شما نمی‌توانید سرعت رانندگی دیگران را کنترل کنید و مطمئناً فرزندان شما 100 درصد از دستورالعمل‌های شما پیروی نمی‌کنند. اما می‌توانید واکنش‌های خود را نسبت به رفتار دیگران و نحوه واکنش خود کنترل کنید. یک پاسخ مؤثر به خشم معمولاً شامل اقدام سازنده در خدمت ارزش‌های خود و جایگزینی پرخاشگری با قاطعیت است. چگونه می توانید محله خود را ایمن تر کنید بدون اینکه به رانندگان هنگام عبور از آنجا فریاد بزنید و فحش بدهید؟ چگونه می توانید رفتار محترمانه را برای فرزندان خود الگو برداری کنید، حتی زمانی که به نظر می رسد آنها به شما گوش نمی دهند؟

یک افسانه رایج در مورد رفتار درمانی شناختی (CBT) این است که هدف آن از بین بردن احساسات منفی است. درحالیکه  CBT بر افزایش احساسات مثبت تأکید دارد. درمانگران CBT این کار را با ایجاد فرصت هایی برای مراجعان خود انجام می دهند تا در فعالیت هایی شرکت کنند که معنا، لذت یا احساس موفقیت را به ارمغان می آورد. آنها به افراد کمک می کنند تا اهداف و آرزوهای خود را شناسایی کرده و در جهت دستیابی به آنها گام بردارند. آنها افراد را تشویق می کنند تا با دیگران ارتباط برقرار کنند، روابط موجود را تقویت کرده و روابط جدید ایجاد کنند. در طول درمان، درمانگران مهارت‌هایی را به مراجعین آموزش می‌دهند که می‌تواند به آنها کمک کند تا بر موانع شرکت در فعالیت‌های معنادار، پیگیری آرمان‌های خود و برقراری ارتباط با دیگران غلبه کنند. درمانگران کمک می کنند تا افراد مهارت های بین فردی، مهارت های ابراز وجود، تصمیم گیری، حل مسئله، آرامش، تمرکز حواس و بسیاری موارد دیگر را بیاموزند. اکثر مردم متوجه می شوند که با افزایش احساسات مثبت، احساسات منفی آنها به طور طبیعی کاهش می یابد.

درمانگران CBT در مواقعی که عواطف منجر به رفتار غیر مفید شود یا باعث جلوگیری از رفتار در راستای ارزش های افراد و پیگیری آرمان هایشان شود مستقیماً بر روی کاهش احساسات منفی کار می کنند. آنها به افراد کمک می کنند افکاری که منجر به احساسات منفی می شوند را شناسایی کنند و بررسی کنند آیا این افکار دقیق هستند و پاسخ دقیق یا مفیدتری ایجاد می کنند؟ معمولاً وقتی افراد قادرند به موقعیت‌های زندگی‌شان به‌طور جامع‌تر و واقع‌بینانه‌تر فکر کنند، بهتر می‌توانند به روشی مفید پاسخ دهند. به هر میزان که مراجعان یاد بگیرند که افکار خود را خارج از درمان ارزیابی کنند، مشکلات خود را حل کنند و با احساسات منفی کنار بیایند، انعطاف پذیری پیدا می کنند و سطوح بالاتری از بهزیستی را تجربه می کنند.