تشخیص بیش فعالی (ADHE) در بزرگسالی

 بعد از ابتلا به  ADHD بزرگسالان چه اتفاقی می افتد؟

آموزش روانی نقطه شروع خوبی برای مبتلابان به ADHD بزرگسالان است.

نکات کلیدی

• آموزش روانی معمولا برای کمک به روشن کردن اثرات ADHD و گزینه های درمانی ارائه می شود
• مطالعه مروری اخیرا ویژگی های برنامه های آموزشی روانی موجود برای ADHD بزرگسالان را بررسی کرده است.
• آموزش روانی شخصی سازی شده با توجه به نیازهای افراد بخشی از فرآیند درمان ADHD بزرگسالان است.

ارزیابی جامع ADHD نقطه آغاز مهمی است که نمی توان از ان غفلت کرد. در حالی که بر اساس گزارش‌های افرادی که در رسانه‌های اجتماعی ادعا می‌کنند ADHD دارند، ادعاهای زیادی در مورد اینکه ADHD در زندگی یک فرد چگونه به نظر می‌رسد، وجود دارد، بررسی‌ها نشان می‌دهد که بیشتر ادعاها معتبر نیستند.

خوشبختانه، دستورالعمل‌های محکمی برای ایجاد اولین تشخیص ADHD بزرگسالان وجود دارد. که گفته شد، ADHD یک سندرم عصبی رشدی است که به زمینه و محیط بسیار حساس است. مطالعات بعدی در مورد کودکان مبتلا به ADHD که هر دو سال یک بار در اواسط بیست سالگی مورد ارزیابی قرار می گرفتند، 91 درصد تداوم را در آن زمان نشان داد. ، گاهی افراد در سنین بالاتر تشخیص بیش فعالی دریافت نمی کنند و سپس، بعداً در ارزیابی بعدی دوباره از ملاکهای تشخیصی فراتر می رود و مبتلا تشخیص داده می شوند. بیایید واضح بگوییم، حتی ADHD زیرآستانه یک مبارزه است و برای مدیریت نیاز به تلاش دارد.

پس از تشخیص ADHD بزرگسالان

پس از اطلاع از تشخیص ADHD بزرگسالان، زمان می برد تا افراد به آن و معنای آن فکر کنند. برخی از افراد با عباراتی مانند “آخیش فهمیدم” پاسخ می‌دهند و لبخند می‌زنند که ناهماهنگی گیج‌کننده‌شان که مرتباً پتانسیل‌هایشان را تضعیف می‌کند، سرانجام منطقی است. برخی دیگر آه می کشند و سپس با اشک برای فرصت‌های از دست رفته واکنش نشان می‌دهند و سیلابی از افکار درباره اینکه اگر زودتر تشخیص داده می‌شد، شاید زندگی متفاوتی داشتند.

فرآیند ارزیابی تشخیصی آموزش ADHD است. تکمیل نشانه‌های ADHD و فهرست‌های دیگر به فرد احساس انواع مشکلاتی را می‌دهد که نشان‌دهنده ADHD هستند و اینکه چگونه با سایر توضیحات همپوشانی دارند، اما متفاوت هستند. تاریخچه تکاملی کامل و بررسی دقیق تجربیات در مدرسه، محل کار، و در روابط و محیط‌های اجتماعی، ناامیدی‌ها و حوزه‌های مشکل‌ساز ظاهراً متفاوت را با هم مرتبط می‌سازد. پس از تشخیص و جستجوی کمک، آموزش روانی جنبه رایج اکثر رویکردهای درمانی برای ADHD بزرگسالان است. اگرچه منطقی است و می تواند مفید باشد، اما تأثیرات آموزش روانی به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است.

مروری بر آموزش روانی برای ADHD بزرگسالان

یک مطالعه مروری اخیرا تحقیقات موجود در مورد آموزش روانی را بررسی قرار داده است. در مرور مطالعات انجام شده، 10 مطالعه بررسی شده در مورد آموزش روانی برای بزرگسالان مبتلا به ADHD، که اکثریت آنها از اروپا بودند، به دست آمد. حتی تعیین دقیق تعریف آموزش روانی دشوار بود، اما به طور کلی حول مفهوم ارائه اطلاعات و بینش در مورد ADHD بزرگسالان و اثرات آن دسته بندی می شد.

ADHD   به طور بالقوه با عناصر زیادی از زندگی بزرگسالی مرتبط است که هیچ پروتکل آموزشی روانی احتمالاً به همه آنها نمی پردازد. اینجاست که ارائه دهندگان درمان و سایر منابع می توانند نیاز را برطرف کنند. بخشی از برنامه ریزی درمانی، شخصی سازی تشخیص ADHD و معنای آن از نظر زندگی واقعی برای بزرگسالان مبتلا به ADHD است. همانطور که اشاره شد، ADHD بسیار حساس به زمینه است. بنابراین، درمان بر تنظیمات، روابط، نقش‌ها، مسئولیت‌ها و انواع وظایف مرتبط با یک فرد متمرکز خواهد بود. دارودرمانی بر علائم (و در نتیجه عملکرد) و درمان‌های روانی-اجتماعی بر استراتژی‌ها، ذهنیت‌ها و مقابله عاطفی در هر شرایطی که به افراد مربوط می‌شود تمرکز دارد. سازمان‌های ADHD مواد آموزشی روانی را در مورد موضوعات مختلف و همچنین ارتباط با کارشناسان و بزرگسالان مبتلا به ADHD ارائه می‌دهند که می‌توانند تجربیات زندگی خود را از آنچه کمک کرده است به اشتراک بگذارند. نکته اصلی این است که تشخیص دقیق ADHD بزرگسالان اولین قدم است. کمک شخصی بیشتر و بیشتر در تمام مراحل بعدی شما نیز وجود دارد. امید و حمایت وجود دارد.